Dyrektor Teatru Arka Renata Jasińska

Kamienie na szaniec

Fundacja Artystów Niepełnosprawnych i Pełnosprawnych JESTEŚ MY

Kamienie na szaniec

Kamienie na szaniec Kamienie na szaniec Kamienie na szaniec Kamienie na szaniec Kamienie na szaniec Kamienie na szaniec
Wzruszający spektakl o losach młodych ludzi, dla których etap wchodzenia w dorosłość przypadł na czas II wojny światowej

„Kamienie na szaniec”, to spektakl osnuty na motywach znanej książki Aleksandra Kamińskiego, pod tym samym tytułem, oraz na powieści „Łaskawe” Jonathana Littella. Wykorzystanie w scenariuszu właśnie tych dwóch dzieł wydaje się zadaniem karkołomnym, bowiem – mimo iż obydwa dotyczą tej samej problematyki – koszmaru II wojny światowej – każdy z autorów przyjmuje inną konwencję narracji.

Kamiński, do wybuchu Powstania Warszawskiego, referent kontrwywiadu Oddziału II Komendy Głównej ZWZ-AK i równocześnie twórca koncepcji, założyciel i od 1940 roku komendant główny Organizacji Małego Sabotażu „Wawer” – napisał opartą na faktach historię chłopców z 23. warszawskiej Drużyny Harcerskiej „Pomarańczarnia” wraz z motywem romantycznej miłości Alka i Basi. Tym samym, odmalował równie prawdziwy, co przejmujący i heroiczny obraz młodych ludzi tamtego pokolenia, których był ledwie nieco starszym nauczycielem, wychowawcą, harcMISTRZEM…

Littell, Amerykanin pochodzenia żydowskiego piszący po francusku, tematem swojej epopei także uczynił II wojnę światową, ale opowiedzianą przez Maksimiliana Aue, oficera SS. Jego bohater – Aue –  pracuje w oddziałach specjalnych zajmujących się likwidacją Żydów, Cyganów, bolszewików zagrażających  tyłom  zwycięskiej armii niemieckiej. Wojna, którą przedstawia Littell, nie ma wymiaru heroicznego, lecz kafkowski – granice groteski zostają osiągnięte, gdy specjalna konferencja naukowa ma rozstrzygnąć status Bergjuden, mieszkającej na Kaukazie społeczności wyznającej judaizm. Subtelni intelektualiści rozprawiają z niezwykłą erudycją o korzeniach Bergjuden i ich statusie rasowym, od czego zależy ich ewentualna zagłada.

Wykorzystania w scenariuszu obydwu, tak różniących się źródeł, podjęli się Renata Jasińska i Dariusz Taraszkiewicz, który również cały spektakl wyreżyserował. Rozgrywające się na scenie losy bohaterów podkreśla akompaniament „zakazanych piosenek”. Wśród nich słyszymy „Dnia pierwszego września roku pamiętnego”, „Siekiera, motyka”, „Czerwone jabłuszko”, a wszystkim im towarzyszy przyspieszone bicie serca…

Zofia Warzyńska-Bartczak


Scenariusz – według tekstów Aleksandra Kamińskiego, Jonathana Littella oraz Dariusza Taraszkiewicza – Renata Jasińska i Dariusz Taraszkiewicz
Reżyseria i choreografia – Dariusz Taraszkiewicz
Aranżacja muzyczna – Robert Rekiel

Obsada:


Maciej Sosnowski, Michał Przybysz, Agata Obłąkowska-Woubishet, Alessandra Donati, Alicja Idasiak, Beata Lech-Kubańska, Teresa Trudzik, Jan Kot, Alexandre Marquezy, Sylwester Różycki

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Recenzje:

Młodzi Wrocław, 6.10.2010

Teatralia, 30.06.2010

PiK Wrocław, 16.10.2009

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zobacz wideo:

Galeria