Prezes i Dyrektor Teatru Arka Renata Jasińska

Oskar i pani Róża

STOWARZYSZENIE PRZYJACIÓŁ TEATRU ARKA

Oskar i pani Róża

Oskar i pani Róża Oskar i pani Róża Oskar i pani Róża Oskar i pani Róża
"To wbrew pozorom optymistyczna historia o tym, jak można poznać smak życia w dwanaście dni(...). Trzeba zobaczyć TEN magiczny spektakl w TYM niesamowitym miejscu" Monika Nawrocka Dziennik Teatralny Wrocław

Nawet dorosłemu człowiekowi trudno jest pogodzić się ze śmiercią, to naturalne. Jeszcze trudniej zaakceptować odejście dziesięciolatka. Ktoś, kto ma przed sobą wiele lat życia i jest zdrowy, nie zwraca uwagi na upływający czas – ma go bardzo dużo. Sytuacja zmienia się, gdy młody człowiek zachoruje nieuleczalnie. Wtedy z beztroskiego chłopca czy dziewczynki zmienia się w filozofa.


Jedna z najbardziej poczytnych powieści ostatnich lat – „Oskar i pani Róża” Érica-Emmanuela Schmitta została zaadaptowana na scenę przez Dariusza Taraszkiewicza, który też spektakl wyreżyserował.

Przedstawienie, podobnie jak książka, nie mówi o śmierci. Mówi o życiu. O triumfie woli przetrwania i radości istnienia nad pustką, bólem i niebytem. Jest rozmową z samym sobą, z Bogiem, z całym realnym i nierealnym światem – po to, by przekonać siebie, że śmierć nie istnieje, a sam fakt bycia tu i teraz daje każdemu z nas (choremu czy zdrowemu) niepowtarzalną okazję do smakowania każdego dnia, każdej minuty. Pani Róża, tajemnicza przyjaciółka Oskara (może z innego wymiaru?) przekonuje chłopca, że czas jest względny: można jeden rok uczynić całym życiem (niektóre gatunki motyli żyją tylko jeden dzień, a potrafią wykorzystać go w pełni).

Każdego dnia pani Róża odwiedza go i za pomocą przedziwnych opowieści o legendarnych zapaśniczkach pomaga Oskarowi pogodzić się z nadchodzącą śmiercią. Wymyśla dla niego zadanie. Chłopiec ma przeżywać każdy kolejny dzień tak, jakby było to 10 lat. Każdego dnia ma pisać list do Boga, w którym opisze swoje wątpliwości i doświadczenia życiowe.


To piękna, wzruszająca historia, przy której nawet twardzi mężczyźni przestają wstydzić się łez. To spektakl o każdym z nas, mniej o umieraniu, bardziej o radości i miłości.

 

Zofia Warzyńska-Bartczak


Scenariusz i reżyseria – Dariusz Taraszkiewicz

Obsada:
Pani Róża – Renata Jasińska
Oskar – Piotr Bublewicz
Oskar (francuska wersja językowa) – Alexandre Marquezy
Peggy Blue – Agata Obłąkowska-Woubishet
Bekon – Sylwester Różycki
Brigitte – Alicja Idasiak

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Recenzje:

Dziennik Teatralny, 26.05.2011

Dziennik Teatralny, 29.10.2010

PiK Wrocław, 24.02.2019

Nowa Siła Krytyczna, 24.03.2009

Galeria